Choć pod względem dorobku artystycznego Kanada jest wciąż młodym krajem, ma imponujący wkład w światową sztukę. Tworzą tu znani pisarze, odbywają się ważne imprezy literackie i festiwale teatralne, a kanadyjski rynek wydawniczy jest trzecim co do wielkości w świecie anglojęzycznym. Muzycy należą do światowej awangardy, wysokie notowania mają także kanadyjski teatr i taniec. Francuskojęzyczne filmy z Kanady zdobywają najwyższe laury, chociaż ostatnio rozwojowi przemysłu filmowego nie sprzyja wyjątkowo silny dolar kanadyjski. Kanadyjscy twórcy musieli włożyć wiele wysiłku w to, by ich usłyszano, przezwyciężyć mentalność ortodoksyjnego katolicyzmu i surowego protestantyzmu, która po dziś dzień każe pisarzom podawać na obwolucie inny zawód jako dowód, że wiedzą również, czym jest "prawdziwa" praca. Trzeba także było przebić się przez znacznie silniej brzmiący głos potężnego sąsiada. Większość Kanadyjczyków żyje w pasie około 240 km od granicy ze Stanami Zjednoczonymi i ma łatwy dostęp do tamtejszej telewizji kablowej, gazet, książek i czasopism, barów szybkiej obsługi i centrów handlowych, dlatego amerykańska kultura zawsze była tu bardzo popularna. Przeglądając codzienną prasę, można wręcz zwątpić w istnienie czegoś takiego jak kultura kanadyjska. Większość poważnych kanadyjskich twórców wyjeżdżała po wojnie za granicę - do Anglii, Francji i Stanów Zjednoczonych. Zmieniło się to w latach 60. za sprawą antyamerykańskich nastrojów .. Kanadzie, wzmocnionych przez wojnę wietnamską, kiedy międzynarodowy rozgłos i uznanie zdobyli tacy wykonawcy, jak Leonard Cohen, Joni Mitchell czy Neil Young. Hojne dotacje rządowe pozwoliły zmienić nastawienie publiczności i umożliwiły następnemu pokoleniu artystów robienie kariery w ojczyźnie.