Na długo przed Europejczykami terytorium Kanady skolonizowały koczownicze ludy, które przybyły z Syberii przez Cieśninę Beringa. Uważa się, że ci krzepcy i odważni wędrowcy pojawili się na zamarzniętych pustkowiach północnej Alaski i Jukonu 5-10 tys. lat temu. Panował tam skrajnie nieprzyjazny klimat - bardzo niska temperatura i straszliwe zawieje - mimo to udało im się przetrwać, a nawet nad podziw dobrze przystosować do niegościnnego środowiska. Ślady dawnej kultury tych w pełni samowystarczalnych pierwszych "Kanadyjczyków", później nazwanych Eskimosami, zachowały się do naszych czasów.

Eskimosi.
Aby móc egzystować na nowym kontynencie, przodkom współczesnych Eskimosów potrzebna była inteligencja i wyobraźnia. Najważniejszym motywem w ich kulturze stało się przetrwanie. Eskimosi z Arktyki (sami nazywają się Inuitami) zawsze używali bardzo prostych narzędzi. Do zdobywania pożywienia wystarczały im najczęściej łuki i strzały o grotach wykonanych z krzemienia bądź zwierzęcych kości. Wymyślili też specjalną broń do polowań w różnych porach roku - niekiedy stosowaną po dziś dzień. Jako przykład można podać bardzo pomysłowe włócznie zimowe, budzące zachwyt archeologów. Do końca takiej włóczni przymocowane są maleńkie pióra albo włosy, a myśliwy siada z nią nad przeręblem i czeka cierpliwie - niekiedy przez kilka godzin w przenikliwym mrozie - aż ich ruch zdradzi obecność zwierzęcia.